Były to cztery lata intensywnej nauki, pracy nad sobą, spotkań z drugim człowiekiem i dojrzewania do coraz pełniejszego towarzyszenia osobom przeżywającym cierpienie i poszukującym zmiany.

Ta droga obejmowała łącznie 1326 godzin szkolenia, w tym:

864 godziny zajęć dydaktycznych, obejmujących teorię i praktykę psychoterapii, superwizję grupową oraz doświadczenia rozwoju osobistego;

250 godzin terapii własnej, w tym 60 godzin psychoterapii indywidualnej;

360 godzin stażu klinicznego.

Program obejmował zintegrowane podejście humanistyczno-doświadczeniowe, elementy nurtu poznawczo-behawioralnego i psychodynamicznego, psychopatologię, diagnozę kliniczną, etykę zawodu, pracę indywidualną i grupową oraz stałą superwizję.

Jednak najważniejsze nie są liczby.

Te cztery lata były czasem uczenia się obecności, empatii, akceptacji, uważności, autentyczności i pokory wobec tajemnicy człowieka. Były czasem własnych doświadczeń, odkrywania siebie, przeżywania trudnych i pięknych momentów oraz spotkań z ludźmi, którym jestem głęboko wdzięczny.

Dziękuję wszystkim wykładowcom, trenerom, superwizorom, terapeutom i osobom z grupy szkoleniowej za wspólną drogę, za zaufanie, wsparcie i inspirację.

Kończę ten etap z wdzięcznością i świadomością, że psychoterapia jest nie tylko zawodem, ale także nieustannym zaproszeniem do rozwoju i coraz głębszego spotkania z drugim człowiekiem.

„To, co najważniejsze, dokonuje się w spotkaniu”.

Dziękuję, wszystkim, którzy mnie wspierali na tej drodze.

ks. Darek Wołczecki